constatatie

Betekenis constatatie

Het vaststellen of waarnemen van een feit of situatie.

Woordsoort

zelfstandig naamwoord

Voorbeeldzin met constatatie

De constatatie van zijn afwezigheid leidde tot veel vragen.

Uitspraak (fonetisch)

kɔn.sta.taˈʦi (Wat is het fonetisch alfabet?)

Afbreekpatroon: con·sta·ta·tie

Synoniemen

  • vaststelling
  • constatering
  • observatie

Woorden die beginnen of eindigen met "constatatie"

  • constateer
  • constateren
  • constateerde

Etymologie

Afgeleid van het Franse woord 'constater', wat 'vaststellen' betekent.

Veelgestelde vragen

  • Wat is het verschil tussen constatatie en constatering?
    Er is geen significant verschil in betekenis; beide termen verwijzen naar het proces van vaststellen of waarnemen.
  • Wordt 'constatatie' vaak in de spreektaal gebruikt?
    Nee, 'constatatie' is een wat formeler woord dat vaker in geschreven contexten wordt gebruikt.
  • Kan 'constatatie' ook op mensen betrekking hebben?
    Ja, het kan betrekking hebben op alles wat wordt waargenomen of vastgesteld, inclusief situaties, feiten, en zelfs mensen.
  • Is er een verschil tussen waarneming en constatatie?
    Waarneming kan ruimer zijn, terwijl constatatie specifiek verwijst naar het bewuste vaststellen van iets.
  • Kan 'constatatie' in elke context gebruikt worden?
    Het woord wordt meestal gebruikt in formele of officiële contexten, zoals wetenschappelijke rapporten of juridische documenten.