dup
Betekenis dup
Een laag, dof geluid dat klinkt wanneer iets hard of dof ergens tegenaan komt.
Woordsoort
zelfstandig naamwoord
Voorbeeldzin met dup
Het bord viel met een luide dup op de grond.
Uitspraak (fonetisch)
dʏp (Wat is het fonetisch alfabet?)
Afbreekpatroon: dup (geen afbreking mogelijk)
Synoniemen
- klap
- plof
- dreun
Woorden die beginnen of eindigen met "dup"
- dupen
- duperen
- dupe
Etymologie
Afgeleid van het geluid zelf, vaak gebruikt in onomatopeeën.
Veelgestelde vragen
- Wat betekent 'dup' in spreektaal?
'Dup' verwijst vaak naar een geluid dat dof en plotseling is, zoals iets dat valt. - Is 'dup' een gebruikelijk Nederlands woord?
'Dup' is niet een alledaags Nederlands woord, maar wordt voornamelijk gebruikt in literatuur of als geluidseffect. - Kan 'dup' als werkwoord worden gebruikt?
In het Nederlands wordt 'dup' doorgaans niet als werkwoord gebruikt. - Wat is een synoniem voor 'dup'?
Synoniemen voor 'dup' zijn onder andere 'klap', 'plof' en 'dreun'. - Waar komt het woord 'dup' vandaan?
Het woord 'dup' is waarschijnlijk ontstaan uit het nabootsen van het geluid zelf, een vorm van onomatopee.